Neste artigo descríbense unha serie de trucos para a colocación de micros nunha gravación de guitarra.
En este artículo se describen una serie de trucos para la colocación de micros en una grabación de guitarra.
This article describes some tips for placing microphones when recording guitar.
A verdade é que se pode encontrar online moita información sobre as técnicas máis habituais para gravar unha guitarra clásica. E todas poden funcionar e ser eficientes, pero tedes que ter claros os vosos obxectivos e debedes saber que hai algunhas particularidades que poden arruinar a sensación de que estamos a recoller o son de maneira fiel.
Resumindo moito, os parámetros máis importantes cos que podemos xogar á hora de gravar na miña opinión son dous: o tipo de sala na que estamos tocando e a colocación dos micros.
Sobre a sala, cando escollemos a nosa casa ou o lugar de estudo habitual é moi frecuente encontrarnos con que a reverberación dunhas paredes demasiado próximas e non tratadas acusticamente nos estropee todo o coidado que poñemos na proxección son. Se non hai outra opción, probade a sentarvos en diferentes posicións dentro da habitación e veredes como se notan os cambios. As habitacións de forma cadrada crean reflexións especialmente desagradables. E dentro delas a zona central soe a peor. Ás veces, elementos tan básicos como unha alfombra debaixo dos pés poden cambiar completamente o resultado. Non deixedes de experimentar. Se tedes a opción, é sempre preferible usar algún auditorio ou estudio con tratamento acústico. Vai compensar todos os esforzos.
Sobre a colocación dos micros hai moito que falar, pero non me pararei na información facilmente accesible. Case todo o mundo prefire gravar, como mínimo, cun par estéreo. Pero eu anímovos a comezar facendo gravacións en mono (con un só micrófono): hai moitos menos problemas e son facilmente analizables, podemos controlar mellor o efecto que ten a distancia ao instrumento e a dirección na que o micro apunta, especialmente se é un micro cardioide. Observaredes que dependendo da zona do instrumento á que apuntedes cambia totalmente o timbre e o balance entre graves e agudos. Moitas veces considérase que apuntar ao traste 12 a unha distancia duns 40 cm. pode dar un resultado bastante natural. Probade e xa me contaredes, pero é posible que notedes unha certa falta de “corpo” no son gravado. En mono adiotan facerse as actuacións en directo con amplificación e é moi útil para un guitarrista saber a que área da tapa harmónica dirixir o micrófono para buscar o son que mellor o representa. Tamén para aqueles que empregades un micro de contacto ou un piezo, o hábito de facer gravacións previas axuda a prever posibles problemas sobre o escenario.
As técnicas que empregan dous micros son as favoritas de moitos guitarristas: podedes encontrar moita información sobre as diferentes variantes do sistema A/B, tamén do X/Y ou do ORFT. Hai outras opcións, pero van requirir duns coñecementos avanzados. As maiores diferenzas teñen que ver coa distancia entre os micros, o ángulo no que se colocan e a altura. Eu durante algún tempo estiven buscando cal era o que máis me convencía, sobre todo para as sesións que facía na casa, nas que non conseguía un resultado plenamente satisfactorio. Pasaba unha cousa curiosa: cando preparaba a miña mestura final soaba todo ben nos auriculares e nos monitores de estudio, pero ao publicalo e escoitalo no móbil nunha rede social o son era francamente horrible. Hai varios factores importantes, pero hai un que debedes ter en conta: cando as persoas escoitan a vosa música facendo scrolling nun móbil, no 80% dos casos están reproducindo audio en mono. E eu pasaba moitas horas preparando unha versión que soaba perfecta para alguén que puidese visitar Youtube cun bo equipo de música. Así que comecei a buscar unha técnica que me dese poucos problemas en mono, pero que tamén tivese un bo resultado en estéreo.
La verdad es que se puede encontrar online mucha información sobre las técnicas más comunes para grabar una guitarra clásica. Y todas ellas pueden funcionar y ser eficaces, pero hay que tener claros los objetivos y saber que hay algunas particularidades que pueden dar la impresión de que no estamos captando el sonido fielmente.
En resumen, en mi opinión, los dos parámetros más importantes con los que podemos jugar al grabar son el tipo de sala en la que tocamos y la colocación de los micrófonos.
En lo que respecta a la sala, es muy habitual que, al elegir nuestra casa o nuestro local de ensayo habitual, nos demos cuenta de que la reverberación de unas paredes demasiado próximas y sin tratamiento acústico echa por tierra todo el cuidado que ponemos en el sonido. Si no hay otra opción, prueba a sentarte en diferentes posiciones dentro de la sala y verás lo notables que son los cambios. Las habitaciones de forma cuadrada producen reflexiones especialmente desagradables, sobre todo si te sientas en la parte central. A veces, algo tan básico como una alfombra bajo los pies puede cambiar completamente el resultado. No tengas miedo de experimentar. Si tienes la opción, siempre es preferible utilizar una sala o un estudio con tratamiento acústico. Siempre merecerá la pena el esfuerzo.
Hay mucho que decir sobre la colocación del micrófono, pero no me detendré en información que ya está fácilmente disponible. Casi todo el mundo prefiere grabar, como mínimo, con un par estéreo. Pero te animo a que empieces haciendo grabaciones mono (con un solo micrófono): hay muchos menos problemas y son fáciles de analizar, lo que nos permite controlar mejor el efecto de la distancia al instrumento y la dirección en la que apunta el micrófono, especialmente si es un micrófono cardioide. Notarás que, dependiendo de la zona del instrumento a la que lo apuntes, el timbre y el equilibrio entre graves y agudos cambian por completo. A menudo se considera que apuntar al traste 12 desde una distancia de unos 40 cm puede dar un resultado bastante natural. Pruébalo y cuéntame qué tal, pero es posible que notes cierta falta de «cuerpo» en el sonido grabado. En mono también es habitual trabajar en actuaciones en directo con amplificación, y es muy útil para un guitarrista saber a qué zona de la caja de resonancia apuntar el micrófono para obtener el sonido que mejor le represente. Incluso para aquellos que utilizan un micrófono de contacto o un piezoeléctrico, el hábito de hacer grabaciones preliminares ayuda a anticipar posibles problemas en el escenario.
Las técnicas que utilizan dos micrófonos son las favoritas de muchos guitarristas: se puede encontrar mucha información sobre las diferentes variantes del sistema A/B, así como sobre los sistemas X/Y u ORFT. Hay otras opciones, pero requieren conocimientos avanzados. Las mayores diferencias tienen que ver con la distancia entre los micrófonos, el ángulo en el que se colocan y su altura. Durante un tiempo estuve buscando la configuración que más me convenía, especialmente para las sesiones en casa, donde no conseguía un resultado totalmente satisfactorio. Ocurría algo curioso: cuando preparaba la mezcla final, todo sonaba bien en los auriculares y en los monitores de estudio, pero cuando la publicaba y la escuchaba en mi móvil en una red social, el sonido era francamente horrible. Hay varios factores importantes, pero hay uno que debes tener en cuenta: cuando la gente escucha tu música mientras se desplaza por el móvil, en el 80 % de los casos reproduce el audio en mono. Y yo pasaba muchas horas preparando una versión que sonaba perfecta para alguien que pudiera visitar YouTube con un buen sistema de sonido. Así que empecé a buscar una técnica que evite problemas en mono, pero que también tenga un buen resultado en estéreo.
It's absolutely true that you can find plenty of information on the most common techniques for recording a classical guitar. And they can all work and be effective, but you need to be clear about your objectives. You should know that there are some particularities that can give the impression that we are not capturing the sound faithfully.
To summarise, in my opinion the two most important parameters to consider when recording are the type of room we're playing in and the placement of the microphones.
When it comes to the room, it's very common when choosing our house or regular practice room to find that the reverberation from walls that are too close and not acoustically treated spoils all the care we put into the sound. If there's no other option, try sitting in different positions within the room and you'll see how noticeable the changes are. Square-shaped rooms create particularly unpleasant reflections, especially if you sit in the centre. Sometimes, something as basic as a carpet underfoot can completely change the result. Don't be afraid to experiment. If you have the option, it's always preferable to use a hall or studio with acoustic treatment. It will always be worth the effort.
There is much to say about microphone placement, but I will not dwell on information that is readily available. Most people prefer to record, at the very least, with a stereo pair. But I encourage you to starting by mono recordings (with a single microphone): there are far fewer problems and they are easy to analyse, allowing us to better control the effects of distance from the instrument and the direction in which the mic is pointing, especially if it's a cardioid mic. You'll notice that depending on the area of the instrument you point it at, the timbre and the balance between bass and treble change completely. It's often considered that pointing at the 12th fret from a distance of about 40 cm can give a fairly natural result. Give it a try and let me know, but you might notice a certain lack of definition in the recorded sound. In mono, you have to do live performances with amplification, and it's very useful for a guitarist to know which area of the soundboard to point the microphone at to get the sound that represents them best. Even for those of you who use a contact mic or a piezo, the habit of making preliminary recordings helps to anticipate potential problems on stage.
Techniques that use two microphones are favourites of many guitarists: you can find plenty of information on the different variants of the A/B system, as well as the X/Y or ORFT systems. There are other options, but they will require advanced knowledge. The biggest differences have to do with the distance between the microphones, the angle at which they're placed and also their height. For a while I was searching for which setup suited me best, especially for the home sessions I was doing, in which I couldn't achieve a fully satisfactory result. A curious thing would happen: when I was preparing my final mix, everything sounded fine on headphones and studio monitors, but when I published it and listened on my mobile on a social network, the sound was frankly horrible. There are several important factors, but there's one you must bear in mind: when people listen to your music while scrolling on their mobile, in 80% of cases they are playing audio in mono. And I would spend many hours preparing a version that sounded perfect for someone who might visit YouTube with a good sound system. So I started looking for a technique that would give me few problems in mono, but that would also have a good result in stereo.
Cando as persoas escoitan a vosa música facendo scrolling nun móbil, no 80% dos casos están reproducindo audio en mono!
¡Cuando la gente escucha tu música mientras se desplaza por el móvil, en el 80 % de los casos reproduce el audio en mono!
When people listen to your music while scrolling on their mobile, in 80% of cases they are playing audio in mono!
A miña recomendación, se tedes o mesmo problema ca min, é probar coa colocación dos micros en X/Y, pero xogando un pouco con diferentes distancias. No meu caso o eixo central dos micros apúntoo a un punto intermedio entre a roseta e o aro pequeno inferior, pero podo cambialo un pouco ata encontrar o timbre desexado. Outra decisión importante ten que ver coa altura dos micros. No meu caso estou limitado porque normalmente estou preparando un vídeo, e coloco os micros fóra de plano, pero iso tamén vos pasará á maioría de vós. Se non interfire con vídeo, as colocacións altas (100-120 cm.) cunha lixeira inclinación descendente dan moi bo resultado. O sistema X/Y non vai dar problemas de fase entre o canal esquerdo e o dereito (que é algo que si pasa noutros sistemas) e a imaxe estéreo que proporciona é estable, aínda que teña algo menos de amplitude espacial que outras. Para min isto último é un dato importante, porque crea un resultado máis realista. Ás veces, se escoitamos algunhas gravacións cos ollos pechados, podemos visualizar un instrumento de dimensións irreais e cuns comportamentos acústicos algo estraños. A miña opinión é que debemos evitar esas imaxes sonoras que buscan espectacularidade sobre unha imaxe sonora natural e que a experiencia se pareza máis á dun espectador cun lugar privilexiado no auditorio. Se estou gravando nunha boa sala e quero unha calidade óptima, engado un segundo par de micrófonos algo máis lonxe (a uns 2-3 metros) cun par espaciado en A/B para conseguir un son con máis "aire", pero isto implica traballo extra na mestura final para conseguir manter un delicado equilibrio.
Mi recomendación, si tienes el mismo problema que yo, es que pruebes a colocar los micrófonos en una configuración X/Y, pero jugando con diferentes distancias. En mi caso, apunto el eje central de los micrófonos a un punto situado a mitad de camino entre la roseta y el aro pequeño inferior, pero puedo ajustarlo ligeramente hasta encontrar el timbre deseado. Otra decisión importante es la altura de los micrófonos. En mi caso, estoy limitado porque a menudo estoy trabajando en un vídeo y coloco los micrófonos fuera de plano, pero ese será también el caso de la mayoría de vosotros. Si no interfiere con el vídeo, las colocaciones altas (100-120 cm) con una ligera inclinación hacia abajo funcionan muy bien. El sistema X/Y no causa problemas de fase entre los canales izquierdo y derecho (algo que sí ocurre con otros sistemas), y la imagen estéreo que proporciona es estable, aunque tiene un poco menos de amplitud espacial que otros. Para mí, este último punto es importante, porque crea un resultado más realista. A veces, si escuchamos algunas grabaciones con los ojos cerrados, podemos visualizar un instrumento de dimensiones poco realistas y con un comportamiento acústico algo extraño. En mi opinión, debemos evitar aquellas imágenes sonoras que buscan la espectacularidad por encima de una imagen sonora natural y, en su lugar, aspirar a que la experiencia sea más parecida a la de un oyente con un lugar privilegiado en el auditorio. Si estoy grabando en una buena sala y es para una ocasión especial, coloco un segundo par de micrófonos más alejados (a unos 2-3 metros) con un par espaciado en A/B para conseguir un sonido con más "aire", pero esto supone trabajo extra en la mezcla final para conseguir un equilibrio delicado.
My recommendation, if you have the same problem as me, is to place the microphones in an X/Y setup, but play around with different distances. In my case, I point the centre axis of the microphones at a point midway between the rosette and the lower small ring, but I can adjust it slightly until I find the desired timbre. Another important decision concerns the height of the microphones. In my case, I'm often limited because I'm working on a video, and I have to place the microphones off-camera, but that will be the case for most of you as well. If it doesn't interfere with the video, high placements (100-120 cm) with a slight downward tilt work fine. The X/Y system won't cause phase problems between the left and right channels (which is something that does happen with other systems), and the stereo image it provides is stable, although it has slightly less spatial width than others. For me, this last point is an important one, because it creates a more realistic result. Sometimes, if we listen to some recordings with our eyes closed, we can visualise an instrument of unrealistic dimensions and with somewhat strange acoustic behaviour. In my opinion, we should avoid those sound images that seek spectacularity over a natural sound image, and instead aim for the experience to be more like that of a listener with a privileged spot in the auditorium. If I'm recording in a good room and it's for a special occasion, I place a second pair of microphones further away (about 2-3 metres) with one pair spaced in A/B to achieve a more ‘airy’ sound, but this means extra work in the final mix to achieve a delicate balance.